Onze Shiba.

 

Naast onze 2 akita’s die wij al hadden leek het ons leuk om er een klein hondje bij te hebben, ook omdat een klein hondje makkelijker mee te nemen is.

Onze keus viel dus om een Shiba Inu, om toch een beetje in de Japanse sfeer te blijven.

Wij woonden toen al in Spijkenisse in een eengezinswoning, dus plaats genoeg.

In 1994 hebben wij onze shiba gekocht bij een fokker in Milheeze.

Haar stamboomnaam is: Ai-Oechi Onna As Aras An  Uachtarain.

Geboorte datum: 30-07-1994.

Haar roepnaam is Chikara.

 

                                                         

 

Zij was het enige hondje in het nest en dat was ook te merken, ze was behoorlijk stevig, had natuurlijk genoeg tepels om te drinken en hoefde met niemand

te delen.

Ook qua socialisatie ontbrak nog het een en ander en ondanks dat wij haar met 7 weken hebben gehaald is ze toch altijd wat narrig geweest

tegen andere honden, ook onze eigen honden waarvan er in de loop der jaren steeds meer bij kwamen.

In 1994 is ze erg ziek geweest, zij heeft toen zeer waarschijnlijk het coronavirus opgelopen maar doordat we er net op tijd bij waren en ze goede medicatie kreeg

heeft ze het gered.

Het was ook de bedoeling dat wij met haar een nestje zouden doen, maar omdat zij toch wat gezondheidsproblemen heeft gehad in de eerste 2 jaren hebben we besloten om dat niet te doen en is ze gesteriliseerd.

Ook heeft ze een paar keer een clubmatch gelopen en heeft zelfs een beker gewonnen.

 

                  

 

Inmiddels is ze ruim 15 jr. en heeft staar, is doof aan het worden en heeft soms dagen erbij dat ze alleen maar lekker veel wil slapen, en andere dagen loopt ze lekker mee.

Ze is altijd bij de andere honden geweest maar nu kan dat niet meer.

Ze is ook al een paar keer flink ziek geweest, maar iedere keer krabbelt ze er weer bovenop.

Dus zolang het gaat geniet ze nog lekker van haar oude dag, en gaat net als de akita’s mee, als we naar wedstrijden of demo’s gaan.

Sinds kort heeft ze gezelschap van Mai-Tuk,1 van onze husky’s die niet meer geaccepteerd wordt in de roedel en dus nu in huis zit.

Chikara vindt het eigenlijk wel gezellig een maatje erbij.

Behalve als er eten in de buurt is, want dan kan ze heel fel zijn.

                            

                           

                                                                               Thuis                                                                                                                    Grolloo 2008                                                         Wouwse Plantage 2009                                                                                                                                                            

                                                                                                                                                                                                                                                                                                  

                                                                                                                          

30 juli 2009:

Chikara is 15 jaar geworden vandaag.

Ze heeft een lekker stukje taart op met een kluifje erbij.

 

Ze is natuurlijk een oud dametje aan het worden en heeft soms een slechte dag, dan wil ze niet eten en slaapt alleen maar.

Maar de andere dag is ze weer zoals altijd en zo gaan we voorlopig maar door.

Ze is wel dement aan het worden en doet wat rare dingen, zoals stenen en hout eten, maar dat zal wel bij de leeftijd horen.

Ze gaat ook nog steeds mee als we de weekenden weg gaan, ze heeft dan een eigen rennetje en tentje,zodat ze een beetje beschut kan liggen en ze kan dan

lekker los lopen. De laatste keer dat Chikara meeging was naar Kempentrail.

 

                                                                         

                                                                                                                                                    

                                     Peel en Maas 2009                                                                                Vrouwenpolder 2009                                                                    Kempentrail 2009                      

                                                                                                                                             

                                                                           

8 november 2009:

Chikara knapt niet echt op, slaapt veel en eet dan weer goed, dan weer niet.

We doen haar geen plezier om haar langer te laten leven.

Een moeilijk besluit maar beter voor haar.

Ze is op, en daarom hebben we besloten om haar in te laten slapen.

Ze heeft een mooie leeftijd gehaald, veel mee gemaakt, en veel honden voorbij zien komen.

Hopelijk heeft ze het naar haar zin gehad bij ons.

Ze is vaak mee geweest, en zeker in het begin vond ze dat nog wel leuk, maar ze werd natuurlijk ook ouder en strammer en toen werd het wat moeilijker

voor haar.

 

Uiteraard hadden we haar graag nog heel lang bij ons willen houden.

We hebben ups en downs meegemaakt met haar en natuurlijk van haar genoten en gehouden.

Nog veel laatste foto’s gemaakt en lekker gekroeld met haar.

        

                                                                      

                                                                                                                                                                                                                                    

                                                                                                                                                                                                                                          Bewerking gemaakt door dierenherinnering.nl

 

10 november 2009:

Chikara is ingeslapen bij ons thuis en wordt 11 november gecremeerd en komt dan weer naar huis.

 

Met 7 weken kwam je bij ons, in ons leven en in ons hart.
15 jaar later moesten we je laten gaan, uit ons leven maar niet uit ons hart.
Je hebt nu de rust die heb je verdiend en het is goed zo, ook al is het moeilijk.
Doe de groetjes aan alle dieren van ons en maak maar veel plezier daar boven.

 

En weet je wat heel toevallig was, toen we onderweg waren stond er een heel mooie regenboog aan de hemel.

Een heel donkere lucht met aan 2 kanten een gedeelte van de regenboog,
een stukje verder was de hele regenboog te zien omdat de lucht toen een beetje opklaarde.
Ze lag achter in de auto, maar ze is wel de rainbow gepasseerd, ( dit drong eigenlijk pas op de terugweg tot mij door.)
En nu branden de kaarsjes voor haar.
En zal ik nog regelmatig een traantje laten.

En het zal stil zijn zonder haar en we zullen haar heel erg missen.

 

                                                                                                                      

 

 

Onderwerpen.                                   Home.